Dit jaar is het 50 jaar geleden dat The Who hun legendarische rock opera TOMMY in Het Concertgebouw opvoerden. Deze zomer zal die herinnering door Lucas Hamming weer tot leven worden geroepen. Wij spraken hem kort over dit concert en over de rol die The Who in zijn muzikale ontwikkeling heeft gespeeld.

Door Albert van Beeck Calkoen
Fotocredits: header – G. Hanekroot, portret 1 – Jim Bakkum, portret 2 – Simone Frank

Als we hem spreken is het de ochtend nadat Ajax met 0-1 van de Spurs heeft gewonnen. Zelf heeft Lucas de wedstrijd in Assen gekeken, waar hij aan het repeteren is voor Jumping Jack Muziektheater. Dit is een voorstelling over het leven van Neerlands beroemdste motorracer, Jack Middelburg, geregisseerd door Frank Lammers. Onlangs werkten deze twee ook al samen bij All Stars The Musical. “In een musical spelen is heel leuk, alleen is het wel heel anders vergeleken met een normaal tour-schema. Zelfs in een druk festivalseizoen speel je 2 à 3 keer in een week. Bij All Stars was dit 4 tot 5 keer per week, dezelfde voorstelling. En dat 110 keer in totaal.”

Afgelopen Pasen vertolkte Hamming de rol van Judas in The Passion. Wellicht dat je hem al eerder hebt gezien als huisband in DWDD in 2015 of bij het in ontvangst nemen van een 3FM Award in het jaar erna, toen hij overigens ook op Pinkpop optrad. En hoewel op het toneel staan iets heel anders lijkt dan het spelen van rockmuziek, toch is dit iets wat hij al lang doet. “Ik vind theater en acteren heel leuk. In 2009 speelde ik in de film “Lover of Loser” naar het boek van Carrie Slee. Ik zong hiervoor ook samen met hoofdrolspeler Martijn Lakemeijer de titeltrack “Eva”. Ik heb het conservatorium gedaan, maar ik moet tot m’n 80e werken omdat ik nu geen pensioen opbouw. Niet dat ik dat erg vind, I fucking love my job, maar ik kan wel meer dan liedjes schrijven en zingen. Dus ben ik me ook hierin aan het verbreden want ik vind acteren heel leuk. Hoewel het in het geval van The Passion en Jumping Jack meer muziek is dan acteren. Afgelopen zomer heb ik voor het eerst een musical gedaan, All Stars, en dat zie ik dan als mijn toneelschool. Ik wilde daar zoveel mogelijk uithalen.”

Aankomende zomer staat TOMMY op het programma, wat het eerste optreden is van Lucas Hamming met zijn band sinds anderhalf jaar. Het luidt ook een periode in waarin hij zich gaat richten op het maken van nieuwe muziek. “Natuurlijk sta ik wel open voor nieuwe dingen die op mijn pad komen, dit zijn ook dingen die toevallig op mijn pad zijn gekomen. Maar na 110 musical shows, wat echt heel tof was, heb ik wel weer zin om met mijn eigen band te knallen. En Het Concertgebouw wordt dus weer de eerste keer samen spelen voor ons, een hele dikke come-back show.”

Vorig jaar trad Lucas op bij een Elvis-tribute show, ook tijdens de zomerconcerten in Het Concertgebouw, als gastzanger voor vier songs. “Daar bedacht ik me: hoe lang is het eigenlijk geleden dat The Who hier speelde met Tommy. Op Google zag ik dat het dit jaar 50 jaar geleden was. Hey, 50 jaar geleden kon ik er dus niet bij zijn, maar nu wel. Ik heb toen de promotor dit idee voorgelegd en nog geen maand later stond er een optie in de agenda.”

De keuze voor Marcel Veenendaal en Spike, beiden uit Di-rect, was een makkelijke. “Sowieso is het muzikantenwereldje in Nederland heel klein. Je komt elkaar op alle festivals tegen, daar trek je dan ook veel met elkaar op.  Daarnaast heeft Di-rect 10 jaar geleden een Nederlandstalige versie van TOMMY in de theaters opgevoerd. Ik was zelf bij de première, ik was toen een jaar of 14, 15. Ik wilde deze tribute van Tommy ook met gastartiesten doen en dan kunnen die lui van Di-rect sowieso niet ontbreken. Er komen nog meer gastartiesten, maar het blijft nog een verrassing wie dat zijn.”

The Who heeft een grote rol gespeeld in de vorming van Lucas. “Letterlijk door Pete Townsend ben ik gitaar gaan spelen. Mijn vader gaf me een cd en liet me de dvd zien van The Who Live at the Royal Albert Hall. Hij zei: “Let op die gitarist, die slaat op z’n gitaar alsof het een windmolen is”. Ik zag dat en ik vond dat zó vet. Ik speelde toen nog geen instrument, maar het mocht wel. Ik wilde eigenlijk gitaar, maar mijn moeder wilde liever dat ik op keyboardles ging. Toen heb ik zelf van K’nex en Scooby Doo-touwtjes een gitaar geknutseld waarmee ik voor de TV stond te rossen. Dus ja, The Who is heel belangrijk voor me geweest.”

Er zijn meer bands geweest die een grote rol hebben gespeeld, zoals David Bowie, The Beatles en Arctic Monkeys. “Mijn eerste concert waar m’n ouders me mee naartoe namen was David Bowie in de Amsterdam Arena in 2005 [daar waren wij toevallig ook bij, red.]. Dat concert ging bijna niet door omdat Bowie het geluid niet ok vond, veel te veel galm. En toch stond hij er, op dat enorme podium.” Ook Arctic Monkeys is een band die zijn vader bij hem introduceert. Een band die op hun beurt ook weer door The Who, The Jam en The Beatles zijn geïnspireerd.

Lucas is opgegroeid in Het Gooi, in Huizen. Er waren daar maar 2 bandjes en hij speelde in beide. Hij vond daar ook gasten met hetzelfde doel als hij, maar hierin waren ze in die regio vrij uniek. Omdat hij conservatorium wilde doen was het zijn belangrijkste doel om zijn Havo-eindexamen te halen, het eerste vereiste om daar te mogen studeren. Of eigenlijk: om daar auditie te mogen doen. Tijdens zijn eindexamenjaar deed hij ook nog een vooropleiding voor het conservatorium, in Amsterdam. In die stad kwam hij sowieso al veel, omdat hij daar veel familie had wonen. Wel zat hij nog op hockey in Huizen, maar hij had vooral veel binding met Amsterdam. “Om toegelaten te worden op het conservatorium is het vereist om auditie te doen. Daarvoor heb ik een aantal muzikanten gevraagd waarmee ik die auditie kon doen. Die band is tot de dag van vandaag de band waarmee ik optreed.”

We praten nog even over Tommy, wij kunnen ons namelijk voorstellen dat hij uitkijkt om specifieke stukken live uit te voeren, doordat ze zo legendarisch zijn. Lucas beaamt dit en heeft vooral zin om weer met zijn band te spelen. “Wat ik wil doen is teruggaan naar die avond in september 1969. Ze speelden die avond zelf ook andere nummers, ze spelen ook niet de héle plaat. Je hebt ook van die lange instrumentale stukken van 10 minuten, die gaan we niet spelen. Die vervangen we dan weer door bijvoorbeeld My Generation. Het intro Overture wordt natuurlijk wel gespeeld, dat is het vetste deel.”

Over The Who’s TOMMY schreven we al eerder op deze website:
Precies 50 jaar geleden trad The Who op in Het Concertgebouw met hun rockopera TOMMY. Voor wie zich even afvraagt welke tracks daar ook alweer op staan: denk even aan de leader van de Top 2000 Aller Tijden, dat is de ouverture van dit album. Het verhaal gaat over Tommy, die doof, blind en stom wordt als hij de moord op zijn vader ziet gebeuren. Later wordt hij kampioen flipperen, een pinball wizzard dus, krijgt hij al zijn zintuigen weer terug (in het absolute meesterwerk Go To The Mirror!), start bovendien een eigen religie maar wordt dan door zijn eigen volgelingen uitgestoten (“We’re not gonna take it”) als blijkt dat ze ongeveer alles moeten afzweren en de zilveren flipperbal moeten aanbidden.

The Who’s TOMMY by Lucas Hamming & Friends is op woensdag 31 juli om 20:00.
LET OP: Tickets gaan hard, dus wacht niet te lang met kopen!

Lucas Hamming by Simone Frank

Geen artikelen meer